Farkında olsun ya da olmasın her insan en az bir değeri kuşanır. “Diyorum hepimizin bir gizli adı olsa gerek” diyor ya İsmet Özel, bence o gizli adımız kuşandığımız değerimizdir. Ki o değerli halimizle bize yakışmayan bir şey yaptığımızda hesaplar tutmaz olur.

Sağır kalmadıysak tamamıyla kalbimize, sebebi belirsiz bir rahatsızlık hissetmenin ötesinde kalbimizin nasıl çırpındığı duyarız. Biraz daha üzerinde durunca da “bu bana yakışmaz” deyip çekiliriz izzet-i ikbal ile o değerimize aykırı davranışlardan. Ne kadar zevk verirse versin hatta belki başka bağlamlarda; para, imkân, makam kesbinin yolu olarak gözükürse gözüksün bize yakışmadığı için bilerek, isteyerek, severek, seçerek el çekeriz o davranışlardan.

Nazım Hikmet diyesi; "hem de hiç kimse bizi buna zorlamamışken." Yani değerlerimiz bize güç verir, duruş verir, imkân verir. Bu güçle, bu duruşla, bu imkanla biz; "bize yakışan nedir?", "bize yakışmayan nedir?", bilip yakışanı kuşanıp, yakışmayanı bırakabiliriz.