Σήμερα, βιώνουμε μια βαθιά κρίση προτύπων, καθώς ό,τι πηγάζει από τη σύγχρονη κοινωνία τείνει να αναπαράγει τα υπάρχοντα αδιέξοδα. Ο άνθρωπος του 21ου αιώνα βρίσκεται σε μια παράδοξη κατάσταση: διαθέτει έναν βιολογικό εγκέφαλο διαμορφωμένο στη Λίθινη Εποχή, λειτουργεί μέσα από θεσμούς που θυμίζουν Μεσαίωνα και χρησιμοποιεί τεχνολογίες του μέλλοντος. Αυτή η ασυμβατότητα δημιουργεί μια κρίση ταυτότητας, καθιστώντας το άτομο αδύναμο και ευάλωτο στις εικόνες μάχης και κυνηγιού που το κατακλύζουν. Η απάντηση σε αυτή την "Κρίση του Κανένα" είναι η προσωπική μεταστροφή προς τον "Εαυτό του Καθενός".