Description

Кніга прарока Ёэля лічыцца адной з дванаццаці кніг так званых “Малых прарокаў”. Гэты панятак уведзены масарэтамі, групай гебрайскіх вучоных, якія выпрацавалі кананічны тэкст Старога Запавету Бібліі ў 7 стаг. Масарэцкі тэкст пазьней стаў асновай Старога Запавету Бібліі Лютэра, караля Якава, Сінадальнага перакладу і Навай Вульгаты. “Малыя прарокі” адрозьніваюцца ад “Вялікіх” (Ісаі, Ярэміі, Езэкііля, Данііла) па аб’ёме зьместу. І усе яны разьмешчаныя ў юдэйскай кананічнай Бібліі пасьля Закону Майсея. Выраз “Закон і прарокі” стаў тыповым для абазначэньня ўсёй сутнасьці Старога Запавету.

Лейтматывам Кнігі парока Ёэля становіцца надыход Дня Госпада, які зьявіцца жахам для бязбожнікаў і выратаваньнем для верных.